La La Land (2016) fps 23.976, runtime 2:07:48
แดดจัดอากาศร้อนอีกวัน ในเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
84 ฟาเรนไฮต์ในตัวเมืองลอสแอนเจลิส ต่ำสุด 75 องศาในช่วงกลางคืน
ยังลืมวันนั้นไม่ลง
ฉันลาจากเขาที่สถานีขนส่ง นอกเมืองซานตาเฟ
เรายังเด็กนัก เขาแสนดีและมีใจรักมั่น
แต่ฉันก็รู้ต้องทำเช่นไร
รู้เต็มหัวใจ
คืนอาทิตย์ฤดูร้อน
เรานั่งเอนหลังผ่อนคลาย เมื่อตอนที่ไฟหรี่ลงรอบกาย
หลุดลอยไปในโลกแสงสี เคล้าเสียงดนตรีจากเครื่องฉาย
ดลใจให้อยากอวดโฉมบนจอ
โลดแล่นทุกฉากทุกตอน
เงินก็ไม่มีเลยหนอ ยังเข้าเมืองมาไม่ย่อท้อ
อาจเพราะกล้าหรือบ้าบอ...คงต้องรอลุ้น
สักวันในเมืองอันเงียบเหงา เขาอาจเข้าไปนั่งดูหนัง
ได้เห็นหน้าฉันแล้วสงสัยว่าใครนะ ช่างคุ้นตา
กี่ภูผา ฉันพร้อมจะปีนขึ้นไป
อยู่กลางแสงทอประกายเจิดจ้า
แม้ต้องล้มกี่ครา
จงลุกขึ้นสู้ไขว่คว้า
รุ่งเช้าจะย้อนกลับมา
ฟ้าสดใสวันใหม่รออยู่
ฉันได้ยินทุกวัน
ท่วงทำนองในหุบเขา ยังก้องกังวานไม่เคยเปลี่ยนผัน
แว่วเสียงตามบาร์ขับขาน ไว้โดยผู้คนที่เคยเข้ามา
บอกว่า นายต้องเดินหน้าสุดแรง
ฉันเลยบุกไปทุกแห่ง
แม้บางครั้งคำตอบคือ "ไม่เอา" แล้วเงินยังใกล้หมดกระเป๋า
แค่ไมค์เก่า ๆ กับแสงพราว ...ขอเพียงเท่านั้น
ถ้าหากสักวันฉันขับร้อง แล้วหนุ่มบ้านนอกได้ลองมาฟัง
มันจะเป็นพลัง ผลักดันให้เขามุ่งก้าวไกล
กี่ภูผา ฉันพร้อมจะปีนขึ้นไป
อยู่กลางแสงทอประกายเจิดจ้า
แม้ต้องล้มกี่ครา
จงลุกขึ้นสู้ไขว่คว้า
รุ่งเช้าจะย้อนกลับมา
ฟ้าสดใสวันใหม่รออยู่
ล้มอีกสักกี่ครา
รุ่งเช้าจะย้อนกลับมา
ฟ้าสดใสวันใหม่รออยู่
ฟ้าใสวันใหม่ยังอยู่
ฟ้าสดใสวันใหม่รออยู่
มาลองเริ่มใหม่กันดู
ฟ้าสดใสวันใหม่รออยู่
"ฤดูหนาว"
...ได้รางวัลออสการ์มา 3 ครั้ง
หนึ่งในนั้นจากหนังปี 1998 เรื่อง "เชกสเปียร์อินเลิฟ"
เรานี่อึ้งไปเลย
พูดจริงๆ นะ เธอเมาเละเทะ
เละไม่เป็นท่าเลย
ก็นั่นไง บ้าคลั่งชัดๆ เลย
บ้าคลั่ง
เพ้อคลั่ง... เพ้อคลั่งชัดๆ เลย
อะไรของเขา ไปดีกว่า
คาปุชชีโนแก้วนึง
- ได้เลยค่ะ - ไม่คิดเงินค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ รับไว้เถอะ
เห็นไหมว่านั่นใคร
"ทดสอบบท"
เวรแล้ว
- มีอา จะไปไหนน่ะ - ไปหาหมอค่ะ
- พรุ่งนี้มาเร็วๆ ละกัน - ได้ค่ะ
โชคดีนะคะ
เธอเละไม่เป็นท่า เพ้อคลั่งชัดๆ
บ้าสุดๆ เลย คุณต้องอึ้งแน่
เทอร์เนอร์ก็พอไหว แต่ฉัน...
ต้องรอจนถึงเดนเวอร์ ค่อยบอกเธอเหรอ
อะไรนะ
เหรอคะ
ฉันดีใจด้วยนะ
ฉันดีใจด้วยจริงๆ
ฉันแค่นึกว่า...
- ฉันก็ไม่รู้ว่า... - แป๊บนึงนะ
- ว่าไง รูบี้ - เจสสิก้าโทรมาค่ะ
บอกไปว่าฉันจะโทรกลับ
- อีกสองนาทีนะ - ไม่ถึงสองนาทีหรอก
- ฉันจะเตรียมมื้อกลางวันให้ - ใกล้เสร็จแล้ว ขอบใจนะ
ฉันว่าพอแค่นี้ก็ได้ ขอบคุณที่มา
ไอฟุ้งไปหมด ไม่เปิดหน้าต่างหน่อยเหรอ
- เธอจะได้เข้าฉากมาสวยๆ ไง - ขอบใจนะ
มีอา ไปทดสอบบทเป็นไงบ้าง
ฉันก็เหมือนกัน เธอเจอเจนหรือเรเชลไหม
- ฉันไม่รู้จักทั้งคู่ - ตัวแสบสุดๆ
- ฉันไม่รู้ว่าพวกหล่อนไปที่นั่นรึเปล่า - ฉันว่าไปแน่
มาสุมหัวกันทำไมในห้องน้ำ
อีกสองนาทีนะ มีอา เธอไปด้วยใช่ไหม
ไม่ได้ ฉันต้องทำงาน
หา
ทำงานเนี่ยนะ
- ว่าไง - เสียใจด้วยเรื่องวันนี้
แต่มีเปิดรับสมัครอีก 4 งาน ที่เหมาะกับเธอ ฉันจะให้เธอไป
แต่คืนนี้เธอต้องไปด้วยกัน รับรองว่าสนุก
- ไม่สนุกหรอก - ก็ไม่แน่
ไม่มีทาง คงมีแต่พวกหวังไต่เต้าทางลัด
มาเบียดเสียดกันในเรือนกระจกหลังใหญ่
ตัวนี้คุ้นๆ นะ
- ฉันก็ว่าจะเอาไปคืน - แอบยึดมานานแค่ไหนแล้ว
- นานเลยแหละ - ไปเถอะ มีอา
งานรวมดาวเรื่องน้ำเน่าฮอลลีวูดเชียวนะ
เราจะได้ขำกันยกใหญ่
พูดมาได้ยังไง เล็กซ์ ไม่มีอะไรน่าขำหรอก
งานนี้คงมีแต่พวกเลิศเลอเพอร์เฟกต์
- เราได้รับเชิญไปงานนี้ - เรารู้สถานที่จัด
- เธอควรย้อมใจสักหน่อยซิ - เท่าไรก็ไม่เคยขัด
แค่คนแปลกหน้าที่มาทัก อาจช่วยให้เธอสมดังใจปอง
แต่เธอต้องเร่งรัด
คืนนี้เราลุยกันจิรงจัง เหมือนดังคัดตัวนักแสดง
- ถ้าเป็นการทดสอบบทสักครั้ง - โธ่ ยังจะเล่นแผลงๆ
ถ้าวาดลวดลายได้สวยหรู ใครๆ ก็รู้ชื่อเธอแน่ชัด
นี่แหละคือทางลัด
อาจมีใครสักคนที่เธอ รอคอยมานานแสนนาน
คนที่พาเธอทะยานก้าวไปข้างหน้า
ใครสักคนที่พาโบยบินตามใจเธอปรารถนา
ถ้าเธอมีดีเพียงพอให้มาค้นเจอ
เตรียมตัวให้พร้อมเข้าไว้ หากพวกเขาพึงพอใจ
เธอจะได้เป็นคนใหม่ ไฉไลกว่านี้
- ยิ่งดวงชะตาเป็นใจ... - เอาเถอะ ฉันคงไม่ไป
เธอควรรีบเร่งเร็วไว
หาใครคนหนึ่งคนนั้น
ว่าไงยะ
หาใครคนหนึ่งคนนั้น
แค่ใครสักคนหรอกเหรอ...
ที่เราจะพอหาเจอได้บ้าง
ท่ามกลางโลกที่ยังคงหมุนเวียนเปลี่ยนไป
แห่งหนใดกันเล่า...
จะมีตัวฉันที่เฝ้าฝันไว้
ดัวฉันที่ยังรอคอยให้ใครค้นเจอ
ใครคนหนึ่งคนนั้นที่คุณรอคอยมานานแสนนาน
คนที่พาคุณทะยานก้าวไปข้างหน้า
ใครสักคนที่พาโบยบินตามใจคุณปรารถนา
ใครสักคนที่บันดาลได้ เขาคนนั้นจะพาคุณไป
เหินบินไกลแสนไกล
ถ้าคุณมีดีเพียงพอ ให้ใคร...
ค้นหา
"ห้ามจอด ฝ่าฝืนโดนลาก"
ไม่นะ
โธ่เว้ย
"ร้านแวนบีก: ทาปาสและท่วงทำนอง"
- เลิกแอบเข้าบ้านผมซะที - พ่อกับแม่จะเรียกที่นี่ว่าบ้านเหรอ
ทำอะไรน่ะ อย่านั่งตัวนี้สิ
- เอาจริงดิ - อย่านั่งเก้าอี้ตัวนี้เลยน่า
- โฮกี คาร์ไมเคิล เคยนั่งเชียวนะ - จะบ้าตาย
- ร้าน "เบคด์โพเทโต" เพิ่งโยนทิ้ง - ทำไมก็ไม่รู้เนอะ
- พี่มานั่งทับเฉยเลย - ฉันเอาพรมปูพื้นมาให้
- ไม่เอาหรอก - ถ้าผืนนี้ ไมล์ส เดวิส เคยเยี่ยวรดล่ะ
หยามกันชัดๆ...เรื่องจริงเหรอ
- เมื่อไหร่แกจะรื้อกล่องพวกนี้ - เอาไว้รื้อในไนท์คลับของผมเอง
เซบาสเตียน แบบนี้มันเหมือน ตามแอบดูแฟนเก่าที่ทิ้งแกไปเลย
- แกคงไม่แวะไปแถวร้านนั้นแล้วนะ - นั่นมัน...
- มันกลายเป็นร้านแซมบา-ทาปาส ซะงั้น - ให้ตายเถอะ เซบาสเตียน
แซมบา กับทาปาส
ต้องเลือกสักอย่างสิ ทำให้ดีสักทาง
- ฉันมีคนจะแนะนำให้รู้จัก - ผมไม่อยากรู้จักใคร
- ไม่อยากเลย - พ่อให้แกเหรอ
- ใช่ - เเกชอบเธอเเน่
ผมไม่ชอบเธอหรอก
- เธอชอบฟังแจ๊สไหม - คงไม่มั้ง
- งั้นจะคุยอะไรกัน - คุยอะไรก็ช่างเถอะ
แกอยู่อย่างกับฤาษีปลีกวิเวก
ขับรถก็ไม่มีประกัน
- ไม่เห็นเป็นไร - เป็นสิ
- จริงจังกับชีวิตซะที - ผมรู้จักไอ้หนุ่มที่มีรอยสักเต็มหน้า
- พี่น่าจะชอบ เขาจิตใจดีด้วย - อย่ามาแว้งกัด
- จริงจังซะที - จริงจังเหรอ ลอร่า
- ผมเคยวางแผนอนาคตจริงจัง - ฉันรู้
ทำไงได้ล่ะ ผมหลงเชื่อคนผิด
ไม่ใช่หลงเชื่อคนผิด แกโดนโกง
- ต่างกันตรงไหน - มันไม่ได้โรแมนติกขนาดนั้น
อย่านั่ง
ใครๆ ก็รู้ว่าหมอนั่นไว้ใจไม่ได้ แกดันไม่รู้
ทำไมพูดอย่างกับ "โรแมนติก" มันไม่ดีไม่งาม
หนี้ค้างจ่ายมันไม่โรแมนติก...โทรหาเธอซะ
ไม่เอาหรอก
แล้วทำไมต้องพูดเหมือนชีวิตผมจนตรอก
ผมชอบจนตรอก ปล่อยชีวิตไล่ต้อนเราจนมันหมดแรง
แล้วค่อยสวนกลับ ชกแบบหลังพิงเชือก
จ้า แชมเปี้ยน ฉันรักแกนะ รื้อกล่องซะ
- ผมจะเปลี่ยนล็อคประตู - แกไม่มีตังค์เปลี่ยนหรอก
ผมคือนกฟีนิกซ์ คืนชีพจากเถ้าถ่าน
ไง
- บิล ขอบคุณที่ให้ผมกลับมาเล่น - ไม่เป็นไร
- ผมเป็นคนใหม่แล้ว - ดี
- ผมดีใจที่ได้เล่นที่นี่ - เยี่ยมเลย
ผมไม่เรื่องมากในการทำงาน
- เล่นเพลงที่กำหนดไว้นะ - สบายมาก
จะเล่นเพลงอะไรก็คงไม่มีใครสนอยู่แล้ว
ถ้า "ใคร" นั่นไม่รวมฉันด้วย ก็คงจะจริง
- แต่ฉันสน อย่าด้นฟรีแจ๊สอีก - ได้เลย
แต่ในเมืองนี้ ปกติเราจะเลือกกันคนละครึ่ง
หรือคุณเลือกสอง ผมเลือกหนึ่ง
งั้นคุณเลือกหมด ผมไม่ต้อง
- เอาตามนั้นเลย - ได้ กำหนดแนวทางร่วมกันแล้ว
- โดยฉันเป็นคนกำหนด - แล้วผมก็เห็นชอบด้วย
อยากคิดยังไงก็ตามใจ
อะนะ กลับมาก็ดีแล้ว
พูดให้น่าฟังหน่อยก็ได้ แคเรน
เซบ
ผมเข้าใจที่คุณพูด แต่ผมว่าคุณไม่ได้พูดจริง
นายไม่เข้าใจ ฉันพูดว่า ไล่ออก
คุณพูดแบบนั้น แต่จริงๆ คุณจะบอกว่า...
- นายโดนไล่ออก - ให้เล่นเพลงที่กำหนดไว้
- มันสายเกินไปแล้ว - คุณเตือนผมเฉยๆ
นายมาจากดาวดวงไหนเนี่ย
- อย่าไล่ผม - ไปซะ เสียใจด้วย เซบ
นี่คริสต์มาสนะ
ฉันเห็นของตกแต่งน่า ขอให้โชคดีปีใหม่
ฉันฟังที่คุณเล่น แล้ว...
รอยที่เห็นจากจีทีสแกนดูไม่ดีเลย ได้ตรวจอะโครมาโทปเซียรึเปล่า
ตายคาที่ตรงถนน 23 หัวเราะเย้ยตำรวจ ช่างหัวสิทธิผู้ต้องหา
ฉันสอนห้องนี้ ถ้าเธอไม่ชอบใจ ประตูอยู่ทางซ้ายนู่น
ทำไมครูต้อง "เล่นใหญ่" นัก
เปล่าเลย จามาล เธอน่ะชักจะเอาใหญ่
"ฤดูใบไม้ผลิ"
มีอา
ไง
นี่เพื่อนฉัน ชื่อคาร์โล
- คาร์โลครับ - นี่มีอา
- มีอาเหรอ สบายดีไหมครับ - คาร์โลเป็นนักเขียน
ผมขึ้นชื่อเรื่องการสร้างโลกจินตนาการ ผมกำลังมาแรงเลย
ใครๆ ก็พูดถึงผม น่าตื่นเต้นนะ
ฝ่าฟันจนเป็นที่ยอมรับ
- ฉันไปหาอะไรดื่มนะ - โอเคครับ ยินดีที่รู้จัก
โทษค่ะ
ขอบคุณครับ ใครขอเพลงอีกไหม
ผู้หญิงข้างหน้า
- เพลง "ไอแรน" - ไอแรน แนะนำได้เยี่ยมครับ
มือเปียโน รัวคีย์ได้แล้ว เล่นเพลงนี้กัน
หนึ่ง สอง สาม สี่
เยี่ยม
ฉันเดินเล่นอยู่ดี ๆ นะเออ
ไม่เคยคาดคิดจะเจอผู้หญิงเหมือนเธอ
เจอผู้หญิงเหมือนเธอ
ผมน้ำตาลแดง ดวงตาคมๆ
ดังมนตร์สะกดใจฉันไปแล้วทั้งใจ
โดนไปแล้วทั้งใจ
ฉันเลยหนีไป
ฉันหลบลี้หนีไกล
ยังไงก็ไม่พ้น
เอาละ ผมจำคุณได้
ผมยอมรับว่าคืนนั้นผมห้วนๆ ไปหน่อย
- ห้วน - เออ ผมทำทุเรศ
- ผมยอมรับ - ก็ดี
แต่ให้นักดนตรีตัวจริง เล่นเพลง "ไอแรน" นี่มันเกินไป
ให้ตายสิ คุณพูดว่า "นักดนตรีตัวจริง" เหรอ
เปล่ามั้ง
- ขอยืมชุดคุณได้ไหม - เพื่อ
อาทิตย์หน้าฉันมีทดสอบบท เป็นนักดับเพลิงตัวจริง
เป็นนักแสดงนี่เอง หน้าคุ้นจังเลย ผมเคยเห็นคุณในหนังเรื่องไหนไหม
ใน "ร้านกาแฟ โรงถ่ายวอเนอร์บราเธอร์ส" ผลงานอมตะเชียวนะ
อ๋อ เป็นบาริสต้า
ถึงสูงส่งจนดูแคลน คนต่ำต้อยอย่างผมได้
ไปเล่นต่อได้แล้ว
ที่จริง... เขาไม่มีสิทธิ์มาสั่งผมหรอก
- ก็เห็นเพิ่งสั่งอยู่หยกๆ - ผมยอมๆ ไปงั้นเอง
- คุณชื่ออะไร - มีอา
มีอา
แล้วผมคงได้เห็นคุณในหนังนะ
- รู้จัก โจเซฟ แคมป์เบลล์ ไหม - อ๋อ ค่ะ
ผมอยากดัดแปลง หนูน้อยผมทองกับหมีสามตัว
โดยเล่าจากมุมของหมี
- หนังสือ "ฮีโรส์เจอร์นีย์" - เอาหลายๆ ภาคเลย
- ค่ะๆ - ไม่แน่ อาจเพิ่มหมูตัวที่สี่
นายศิลปินเอก
ว่าไงครับ
โทษทีค่ะ คนรู้จักน่ะ
เอากุญแจรถมารึยัง
เอามาแล้ว
- เอาของฉันให้หน่อย - อะไรนะ
- เอากุญแจรถฉันให้หน่อยสิ - ผมฟังไม่ถนัด
เอากุญแจรถฉันให้ที
- นะคะ - ได้ๆ
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
- รถอะไร - โตโยต้าพริอุส
- ไม่ง่ายขึ้นเลย - ที่มีสายสีเขียว
ได้
รองเท้าดูใส่สบายเนอะ
สบายสิ
ขอบคุณนะที่ช่วยฉันไว้เมื่อกี๊
ก็คุณมัดมือชกผมซะขนาดนั้น
- แปลกดีนะที่เราบังเอิญเจอกันอยู่เรื่อย - แปลกจริงด้วย
- หรือจะมีความหมายอะไร - ไม่หรอก
- ก็ว่างั้น - รถฉันอยู่ไหนเนี่ย
- เอาจ่อตรงคางสิ - ไอ้นี่เหรอ
ใช่
หัวจะช่วยขยายสัญญาณ
- เสี่ยงเป็นมะเร็ง แต่ก็หารถเจอได้เร็วขึ้น - อะไรนะ
อายุสั้นลงแต่ถึงที่หมายเร็วขึ้น ก็เจ๊ากันไป
- ไม่ดีมั้ง - ผมแนะนำเฉยๆ
คุณช่างเป็น... เรียกว่าอะไรนะ
อัศวินม้าขาว
- เพี้ยน... คุณเป็นพวกเพี้ยน - เอาเถอะ
วิวไม่ค่อยสวยเลย
ก็งั้นๆ แหละ
ตะวันจวนจะลับลา
แสงไฟเริ่มพราวสายตา
สาดส่องนำพา สว่างไสวไปถึงทะเล
เราพานพบวิวน่าดู
เหมาะให้ใกล้ชิดเคียงคู่
แต่ดูสิ ดันมีแค่คุณกับผม
ถ้าเป็นคู่อื่นใด
คงเคลิ้มกับฟ้างามตรึงใจ
แต่มีแค่คุณกับผมข้างกาย
ไม่มีวัน... เข้ากันได้
เรื่องนี้ แค่คิดก็ผิด
- คุณไม่เข้าตาผมสักนิด - จริงดิ
มองแค่ไหนก็ไม่เห็นวี่แวว
หมดกันแล้ว คืนที่งามเพริศแพร้ว
คุณบอกไม่มีวี่แวว ขอพูดบ้างก็แล้วกัน
- ที่ถูกคุณควรจะถามฉันมากกว่าไหม - แล้วคุณว่าไง
ถึงคุณจะดูดี๊ดี เพราะใส่สูทใยสังเคราะห์นี่
- ขนสัตว์น่ะ - แต่ใช่... ฉันไม่มีใจให้คุณแน่นอน
ทั้งหมดนี้คงเพลิดเพลิน
กับคนที่ไม่ใส่ส้นสูงเดิน
หรือผู้หญิงที่ไม่มองเมิน...
โอกาสพบ สบรัก
แต่ฉันไม่หวั่นไหวใจสักนิดเลย
- งั้นหรือนี่ - เท่าที่มีก็แค่ความเฉยเมย
- นับว่าดีที่เห็นตรงกัน - ตามนั้น
หมดกันแล้ว คืนที่งามเพริศแพร้ว
ไง เกร็ก
ขอโทษทีที่ไปสาย
อีกแป๊บเดียวค่ะ แค่นี้ก่อนนะ
- อยู่นี่เอง - นี่ไง
ติดไปลงตรงรถคุณไหม
ผมจอดเลยไปนิดเดียว
ราตรีสวัสดิ์
โทษนะ ขนมนี่ปลอดกลูเตนใช่ไหม
- เปล่าค่ะ - ว่าไงนะ
งั้นฉันขอเงินคืน
ค่ะๆ เดี๋ยวฉันลองถามให้
มีอา ศุกร์นี้เธออยู่ปิดร้านนะ
วันศุกร์ไม่ได้ค่ะ ฉันต้องไปทดสอบบทไง
คิดว่าฉันสนเหรอ ขอเลื่อนเขาสิ
แล้วพรุ่งนี้เราต้องคุยกันหน่อยนะ
- จัดผ้ากันเปื้อนให้เรียบร้อย - ได้ค่ะ
เจอกันอีกแล้ว
คุณมาทำไมเนี่ย
มีนัดคุยงาน กับผู้บริหารค่ายหนังน่ะ
เข้ามาในโรงถ่ายได้ยังไง
ผลุบเข้ามาทางประตูหน้านั่นแหละ
มีเวลาสัก 20 นาทีก่อนยามจะเจอตัวผม
- คุณใกล้ได้พักรึยังเนี่ย - อีก 10 นาทีฉันเลิกงาน
- ขอแอบในห้องน้ำได้ไหม - เอาสิ
โอเค
ขอโทษค่ะ
ฉันลองถามให้นะ
หน้าต่างบานนั้นไง
ที่ ฮัมฟรีย์ โบการ์ต กับ อิงกริด เบิร์กแมน มองออกมาใน "คาซาบลังกา"
โอ้โห
คุณทำงานอยู่ฝั่งตรงข้ามเลย
สุดยอดมาก
แล้วพระเอกของคุณชื่ออะไรนะ
- ชื่อ เกร็ก ใช่ไหม - ใช่ เกร็ก
นานแค่ไหนแล้วที่คุณกับเขา...
- เราคบกันได้เดือนนึงแล้ว - เยี่ยมเลย
เขาน่ารักดี... ว่าแต่ ฉันชอบอยู่ในที่แบบนี้น่ะ
ผมเข้าใจ ผมอ้อมไปกินกาแฟไกล 5 ไมล์ เพราะมันอยู่ใกล้บาร์แจ๊ส
- จริงเหรอ - ร้านแวนบีก รู้จักไหม
วงดนตรีสวิงแจ๊สเคยแห่กันมาเล่น ทั้งเคานต์ เบซี ทั้งชิค เว็บบ์
แต่กลายเป็นร้านแซมบา-ทาปาสไปแล้ว
- ร้านแซมบา-ทาปาสเป็นยังไง - บาร์ดนตรีแซมบาที่ขายทาปาสน่ะ
หมดกันเลย เกียรติประวัติยาวนาน
นี่แหละแอลเอ เทิดทูนทุกอย่าง แต่ไม่รู้คุณค่าของอะไรสักอย่าง
เราจะถ่ายแล้ว ช่วยหยุดก่อนครับ
ถ่ายหนังเหรอ
ผมเข้าใจ แถวบ้านผมมีถ่ายหนังกันประจำ
มาทางนี้
ต้องปิดถนน
- ฉันปลื้มเธอมาก - พร้อมนะทุกคน
- คุณเริ่มสนใจด้านนี้ได้ยังไง - กล้องพร้อม ไฟพร้อม
- สนใจด้านไหน - ก็เรื่องหนัง เรื่องการแสดง
- น้าสาวของฉันเป็นนักแสดง - เหรอ
เธออยู่คณะละครเร่
ฉันโตมาในโบลเดอร์ซิตี้ เนวาดา
ฝั่งตรงข้ามบ้านเป็นห้องสมุดเล็กๆ ที่มีแผนกภาพยนตร์ด้วย
เธอชอบพาฉันไปนั่งดูหนังเก่าๆ กันทั้งวัน
อย่างเรื่อง "โนทอเรียส" "บริงกิ้งอัพเบบี้" หรือ "คาซาบลังกา"
- และ - คัต เช็คกล้องซิ
คุยปกติได้แล้ว
- น่าทึ่งนะ - น้าเป็นคนน่าทึ่ง
แล้วฉันก็ชอบแสดงละครในห้องนอน
มีเธอกับฉัน เล่นตามฉากในหนังด้วยกัน
- แล้วฉันก็เขียนบทละครของฉันเอง - โอ้โห
ชอบจังเลย
ฉันเรียนมหา'ลัยได้สองปีก็ออกมาอยู่ที่นี่
ล่าสุดฉันไปทดสอบบทซีรีส์วัยรุ่นที่เหมือน... "แดนเจอรัสไมนด์ส" ผสมซีรีส์ "ดิโอซี"
นั่นแหละนะ เป็นทนายซะก็ดีอยู่แล้ว
โลกนี้มีทนายเยอะเกินพอ
นักแสดงก็มีเยอะเกินพอ
- คุณไม่ใช่แค่นักแสดง - "แค่นักแสดง" คือยังไง
คุณบอกเองนี่ คุณเป็นเด็กอัจฉริยะด้านเขียนบท
- ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น - ก็คุณมัวถ่อมตัวน่ะ แต่มันจริง
เขียนบทเองเล่นเองสิ ให้น่าสนใจสมเป็นคุณ
จะได้ไม่ต้องไปทดสอบบทเห่ยๆ
หลุยส์ อาร์มสตรอง จะเล่นวงโยธวาทิตไปเรื่อยๆ ก็ได้
แต่เขาเลือกทำอะไรล่ะ
- เขาทำอะไรเหรอ - เขาสร้างประวัติการณ์ไงล่ะ
งั้นฉันจะเลิกไปทดสอบบท แล้วหันมาสร้างประวัติการณ์
แค่นี้ผมก็หายห่วง
ขอบอกไว้อย่างนึงก่อน ให้รู้ๆ กันไปเลย
ฉันเกลียดเพลงแจ๊ส
- เป็นอะไรเหรอ - เกลียดแจ๊ส หมายความว่าไง
- ก็ฟังแล้วฉันไม่ชอบ - แต่พูดงี้มันเหมารวมเกินไป
เดี๋ยวคุณต้องทำอะไรต่อไหม
เปล่า
เวลาใครต่อใครพูดว่า...
เกลียดเพลงแจ๊ส
เขาไม่ได้รู้ที่มาที่ไป ไม่รู้ต้นกำเนิดของมัน
ดนตรีแจ๊สเกิดขึ้น ที่โรงแรมซอมซ่อในนิวออร์ลีนส์
ที่นั่นมีคนแน่นขนัด
พูดกัน 5 ภาษา เลยคุยกันไม่รู้เรื่อง
ทางเดียวที่จะสื่อสารกันได้ ก็คือดนตรีแจ๊ส
แล้วอย่าง เคนนี จี ล่ะ
อะไรนะ
เพลงของเคนนี จี หรือเพลงที่เปิดตามลิฟต์น่ะ
เพลงแจ๊สในแบบที่ฉันรู้จัก
- มันทำไม - ที่ฉันคุ้นเคย
- ฉันว่ามันฟังสบายคลายเครียด - มันไม่ได้คลายเครียดเลย
ซิดนีย์ บีเชต์ ยิงคนที่หาว่าเขาเล่นโน้ตผิด
ไม่เครียดตรงไหน
สมัยฉันเด็กๆ มีคลื่นวิทยุ "เคแจ๊ส 103"
ที่ชอบเปิดกันตามงานเลี้ยงค็อกเทล
- ก็ใช่ - แล้วคนก็คุยกลบเสียงเพลง
ผมรู้ ก็นั่นไง
เอางี้ ปัญหาหนึ่งคือ แค่ฟังมันไม่พอ
ต้องมาเห็นว่าเขาทำอะไรกันบ้าง
อย่างวงนี้ ลองดูคนเป่าแซกโซโฟน
เขาเพิ่งยึดเพลงไปเป็นแนวทางของตัวเอง
ทุกคนกำลังแต่ง เรียบเรียง ประพันธ์ แล้วก็เล่นมันออกมา
อย่างมือทรัมเป็ตก็มีไอเดียของเขาเอง
แจ๊สคือการปะทะ และประสานกัน
มันจึงใหม่เสมอ สดใหม่ทุกคืน
ตื่นเต้นเร้าใจสุดๆ
แต่มันกำลังจะตายนะ มีอา ตายไปอย่างน่าเสียดาย
ใครๆ คิดว่า ปล่อยมันตายไป มันหมดยุคแล้ว
แต่ผมไม่ยอมหรอก
- แล้วคุณจะทำยังไง - ผมจะเปิดไนท์คลับเอง
- จริงเหรอ - จริงๆ
เราจะเล่นอะไรก็ได้ เมื่อไหร่ก็ได้
ยังไงก็ได้ ขอแค่เป็นแจ๊สขนานแท้
มีอา โดแลน พูดค่ะ
ฉันเพิ่งเห็นเบอร์คุณโทรมา
- ฉันผ่านรอบแรก - หา จริงดิ
งานไหน
ซีรีย์ทีวี ที่ฉันเล่าให้คุณฟังน่ะ
- "แดนเจอรัสไมนด์ส" ผสม "ดิโอซี" น่ะเหรอ - ใช่
- ผมดีใจด้วยจริงๆ - ตื่นเต้นจัง
- แต่ฉันด่าไว้ซะเยอะเลย - อะไรนะ
ที่จริงมันเหมือน "เรบเบิลวิทเอาต์อะคอส"
กระสุนปืนอยู่นี่
เจ๋ง
- คุณไม่เคยดู - ยังไม่เคยดูเลย
พูดเป็นเล่น มีฉายอยู่ที่ "รีอัลโต" นะ
- จริงเหรอ - ใช่
ไปดูสิ คือ... ผมไปกับคุณก็ได้
- ตกลง - ไปดูเพื่อศึกษาน่ะ
- เพื่อศึกษา ได้ - งั้นก็...
คืนวันจันทร์ สี่ทุ่ม
- ได้เลย - ตามนั้น
ดูเพื่อศึกษา
"เดอะไลท์เฮ้าส์ คาเฟ่"
นครดวงดารา
พราวแสงจับตาเพียงฉันหรือไร
นครดวงดารา
นานาเรื่องราวฉันไม่เข้าใจ
เฝ้าสงสัย
นี่คงถึงคราวได้สุขสมหวังดังใจ
หรือเพียงฝันใฝ่
หลุดลอยคล้อยไปอีกครา
- ไปยืนตรงนั้น - ดีใจที่เจอค่ะ
- หวัดดีค่ะ - หวัดดี
- พร้อมแล้วเริ่มเลย - ได้ค่ะ
ให้เลือกสองทาง จะทำตามกฎของฉัน หรือทำตามกฎของฉัน
- เข้าใจ... - ขอบคุณนะ
- ขอบคุณ - ฉันเล่นแบบอื่นได้นะ
ไม่เป็นไร ขอบคุณมากเลย
- สนุกดีนะคะ - สวัสดี
"รีอัลโต เรบเบิลวิทเอาต์อะคอส"
มีอา
- ว่าไง - เกร็กมา
หวัดดีจ้ะ ผมจอดหน้าตึกเลย
- ดีจัง - รีบไปกันเถอะ
พี่ชายผมมาถึงก่อนเวลา
- คุณลืมเหรอ - บ้าจริง
- คุณลืม - คืนนี้สินะ
- ไม่เป็นไร ลืมก็ลืม - ฉันเปลี่ยนชุดก็ไปได้แล้ว
โอเค เยี่ยมเลย
เขาโทรมาแล้ว
จอช
ฉันมารับมีอา เดี๋ยวอีกสัก...
แต่พอทำระบบเสียงเซอร์ราวด์...
เหมือนดูในโรงหนังเลย
- ดีกว่าโรงหนังด้วยซ้ำ - อยากลองแล้วเนี่ย
โรงหนังสมัยนี้ สกปรกโสโครก
- จริง กลิ่นก็เหม็น - แล้วไม่ร้อนไปก็หนาวไป
- ตกต่ำจริงๆ - แล้วก็ชอบมีคนคุยกัน
- คนดูนี่แหละตัวดี - สุดจะทน
- แป๊บนึงนะ - พวกแชทอีก
- ฮัลโหล - คงเป็นเรื่องงาน
- เราปลื้มมากเลย - ของเขาดีจริง
- เราต้องไปเยี่ยมแล้ว - มาได้เลย
จะบอกให้สี่พยางค์... "อินโดนีเซีย"
ยังไงไม่รู้นะ แต่มันพลิกชีวิตฉันเลย
จริงเหรอ
- ประทับใจจริงๆ - สุดยอด
เยี่ยมมากเลยเหรอ
รีสอร์ทกลางป่าระดับห้าดาว
- แล้วนายจะอึ้ง - เยี่ยมมาก
ทีแรกจะไปนิการากัว แต่มันด้อยพัฒนากว่า
- จริง - เลยคิดหนัก
- กลัวจะไม่ปลอดภัย - ก็จริง
- เราไม่อยากเสี่ยง - ชาวบ้านก็พร้อมจะลุกฮือ
จีนจะไปขุดคลองเดินเรือสมุทรแห่งใหม่
ขอโทษนะคะ
...จักรวาลอันไพศาล
ช่วงหลายวันก่อนวันสิ้นโลก
มองฟ้ายามราตรีแล้วจะเห็นดาวดวงหนึ่ง
ซึ่งยิ่งเจิดจ้าและใกล้เข้ามาทุกที
พอดาวดวงนี้เข้าใกล้โลก
จิม สตาร์ก
ผมไปนั่งก่อนนะ ขอโทษครับ
พอดาวเข้าใกล้โลก สภาพอากาศจะเปลี่ยน
ผืนขั้วโลกทั้งเหนือใต้จะละลายและแยกดัว
น้ำทะเลจะร้อนขึ้น
มนุษย์ที่เหลือจะมองฟ้าอย่างอัศจรรย์ใจ
เพราะหมู่ดาวจะยังคงอยู่
เอางี้ไหม...
"ขดลวดเทสลา"
เจอเนอเวียฟ: ให้ตายสิ
เขียนอะไร
- บทหนังเหรอ - บทละคร
ละครเหรอ ต้องให้พวกเราเล่นด้วยนะ
ละครแสดงเดี่ยวน่ะ
ไม่มีบทให้พวกเธอ
โห ต้องทำแบบนี้ทุกครั้งเลยเหรอ
ก็คงงั้น
นี่มันถนนวันเวย์
"ฤดูร้อน"
"ร้านแวนบีก: ทาปาสและท่วงทำนอง"
เซบาสเตียน
คีธ
มานี่เลย
- นายเป็นไงบ้าง - ก็ดีนะ
นี่มีอา นี่คีธ
- ยินดีที่รู้จัก - เช่นกันค่ะ
- ผมเคยเล่นดนตรีกับเขา - เพื่อนโรงเรียนเดียวกันน่ะ
- นายเป็นยังไงบ้าง - ดีมากเลย แล้วนายล่ะ
ยุ่งวุ่นวายสุดๆ ฉันเพิ่งรวมวงใหม่
- ก็ดีนี่ - เราหามือคีย์บอร์ดอยู่
- เอาจริงดิ - ฉันพูดจริงๆ
- ไม่เอาหรอก - ได้ตังค์นะ
ไม่ละ
งั้นไว้ไปดื่มกัน ไม่เจอกันเป็นชาติ
- เอาสิ - ดีใจที่ได้เจอนะ มีอา
เช่นกันค่ะ
จบ
เยี่ยมยอด
- จริงเหรอ - จริงๆ
- พร่ำเพ้อถึงอดีตไปไหม - นั่นแหละดี
คนดูจะชอบไหม
ช่างหัว
- คุณก็พูดแต่แบบนี้ - ก็ผมคิดแบบนี้จริงๆ
- ฉันทำของให้คุณ - เพื่ออะไร
ไนท์คลับของคุณไง
ทำไมเป็นคำว่า "เซบส์"
- คุณควรตั้งชื่อร้านว่า "เซบส์" - หา
ใครเขาจะเข้าร้าน "ชิคเกนออนอะสติค"
- ใช้โน้ตดนตรีแทนอะพอสทรอฟี - ใช่
เก๋ดี แต่ร้านต้องชื่อ "ชิคเกนออนอะสติค"
- ก็ ชาร์ลี พาร์คเกอร์ ได้ฉายา... - ฉันรู้ เพราะเขาชอบกินไก่
เขาถึงมีฉายาว่า "ติดปีก"
ร้านผมต้องมีไก่ เบียร์ แจ๊ส "ชิคเกนออนอะสติค"
เอาไก่ออกซะ เหลือเหล้ากับแจ๊ส
- ยังไงก็ต้องมีไก่ - แล้วไปเปิดที่อื่นก็ได้
- อะไรนะ - หาทำเลอื่น
- ต้องใช้ร้านแวนบีก - ไม่เห็นจำเป็นเลย
เกียรติประวัติของที่นั่น โดนเต้นแซมบาเหยียบย่ำ ผมยอมไม่ได้
- คุณยอมได้ แต่ไม่ยอม - บทละครคุณเยี่ยมมาก
เห็นโลกทั้งใบผ่านโลกของคุณ
จะมีอะไรดีไปกว่านี้...
แล้วใครสร้างเนี่ย
- ฉันจะทำเอง - ทำเองเลย
คนที่เดอะไลท์เฮ้าส์นั่นใครเหรอ
- ที่ชวนคุณไปเล่นให้ - คีธ
ทำไมคุณสองคนดูแปลกๆ
เจอเขาทีไรก็แบบนี้
- เหรอ - ใช่
แต่เขาก็อุตส่าห์ชวนคุณไปทำงานนะ
- ลองโทรหาเขาไหม - ไม่เอา ไม่โทร
ก็ตามใจ
เอาเป็นว่า ที่รู้ๆ นะ...
ต้องใช้ชื่อร้าน "ชิคเกนออนอะสติค"
ละครคุณก็เปรี้ยงแน่นอน
มันเป็นละครแสดงเดี่ยว หนูทำคนเดียว แสดงเองนั่นแหละ
ไม่ได้ค่าตัวหรอกค่ะแม่ หนูต้องจ่ายตังค์ทำ
เขาไปได้สวย เขาจะเปิดไนท์คลับแจ๊ส ต้องออกมาดีแน่
เปล่าค่ะ ยังไม่ได้เปิด
เขาเก็บเงินอยู่น่ะ
เปล่าค่ะ เขาไม่มีงานที่มั่นคง
เขากำลังหาลู่ทาง ช่วงนี้ลำบากหน่อย
เขาหาทางเปิดร้านได้แน่ แล้วแม่จะชอบค่ะ
พ่อเป็นไงบ้าง
เซบาสเตียน
เข้ามาเลย
- ขอบใจนะที่มา - ขอบใจที่ชวน
นึกว่านายจะไม่มาซะแล้ว
- คืองี้นะ - ว่ามาเลย
ยูนิเวอร์แซลจัดจำหน่าย เราใช้ชื่อค่ายเราเอง
ใกล้ต้องไปทัวร์แล้ว เราจ่ายนายได้อาทิตย์ละพันเหรียญ
แบ่งค่าตั๋วและค่าสินค้าให้ด้วย เข้าท่าไหม
- เซบาสเตียน - เข้าท่า
- เริ่มกันเลย - ได้
ฉันเข้าใจ มันไม่ใช่ทางนาย
นายอยากต่อชีวิตให้เพลงแจ๊ส
แต่จะทำได้ยังไง ถ้าไม่มีใครฟัง
แจ๊สจะตายไปก็เพราะคนอย่างนาย
นายเล่นให้คนอายุ 90 ฟังที่เดอะไลท์เฮ้าส์
แล้วเด็กๆ หรือหนุ่มสาวล่ะ
นายมัวคลั่งไคล้อยู่แต่ เคนนี คลาร์ก กับ ทีโลเนียส มังค์
พวกเขาเคยบุกเบิกสิ่งใหม่ ๆ
นายจะบุกเบิกอะไรได้ ถ้ายังคร่ำครึแบบนี้
นายยึดติดกับอดีต
แต่แจ๊สเป็นเรื่องของอนาคต
จริงอยู่
อีกคนที่เราเล็งไว้ เก่งสู้นายไม่ได้
แต่นายมันโคตรน่าหงุดหงิดเลย
นครดวงดารา
พราวแสงจับตาเพียงฉันหรือไร
นครดวงดารา
นานาเรื่องราวฉันไม่เข้าใจ
เฝ้าสงสัย
ฉันรู้สึกได้ตั้งแต่ครั้งแรก ที่กอดเธอไว้
ว่าความใฝ่ฝัน อาจถึงวันเป็นจิรง
นครดวงดารา
ทุกคนล้วนมองหาสิ่งเดียวกัน
ไม่ว่าตามบาร์...
หรือกลางผู้คนในร้านอาหาร ที่คลุ้งไปด้วยควัน
ความรัก
เราล้วนตามหาความรักจากใจ ของใครสักคน
- วูบไหว - วอนเว้า
- สัมผัส - เคลียเคล้า
ประกายในดวงตาบอกความนัย
เปลี่ยนฟ้าให้สดใส
และโลกยังคงหมุนไปในทุกวัน
คำพูดว่า ฉันอยู่ตรงนี้
เธอไม่ต้องหวั่น
ฉันไม่สนจุดมุ่งหมาย
จะไปแห่งหนไหน
แค่ความรู้สึกลุ่มหลงนี้ยังคงมั่น
เสียงเต้นตึกตักในใจฉัน
อยากเป็นเช่นนั้นเรื่อยไป
สัมภาษณ์วงเดอะแมสเซนเจอร์ส ชิคาโก
"รีอัลโต - ปิดกิจการ"
นครดวงดารา
พราวแสงจับตาเพียงฉันหรือไร
นครดวงดารา
จรัสแสงเกินคราใด
ก็ไม่รู้ ทำไมตัวฉันมันยั้งไว้ไม่อยู่
ก็ไม่รู้ว่าควรหยุดนิ่งหรือทำต่อไป
ไม่รู้เป็นเพราะจังหวะดนตรี หรือมีอะไรดลใจฉันอยู่
แต่ที่รู้ๆ คืนนี้ฉันแสนสุขใจ
เธอชื่ออะไร ฉันไม่รู้แต่ฟังดูน่าหมายปอง
และฉันก็พร้อมแล้วที่จะลองทำสิ่งใหม่ๆ
ไม่รู้ว่าเธออยากทำสิ่งใด
แต่ฉันจะเคียงข้างเธอเรื่อยไป
และที่รู้ๆ คืนนี้ฉันแสนสุขใจ
มาปลดปล่อยลีลาเต้นรำ...
พาท่วงทำนองไปไกลแสนไกล
ดื่มด่ำความเร่าร้อนหลงใหลเริงรื่น
ให้ค่ำคืน... สว่างไสว
มาช่วยกันจุดประกาย
เร่งเร้าให้ลุกลามเต็มที่
มาช่วยกันจุดประกาย
ให้พังกระจุยไปเลยสิ
มาช่วยกันจุดประกาย
เพราะฉันรู้สึกดีที่สุด
รู้เอาไว้ มันดีที่สุด
และที่รู้ๆ คืนนี้ฉันแสน...
สุขใจ
ก็ไม่สน จะโกลาหลกันสักแค่ไหน
มาสุดขีดคลั่ง พังที่นี่กันเลยดีไหม
เร่งเสียงเพลงให้มันดังๆ ไม่มีใครฉุดรั้งเราได้
และที่รู้ๆ คืนนี้ฉันแสนสุขใจ
ที่รู้ๆ คืนนี้ฉันแสนสุขใจ
มาช่วยกันจุดประกาย
เร่งเร้าให้ลุกลามเต็มที่
มาช่วยกันจุดประกาย
ให้พังกระจุยไปเลยสิ
มาช่วยกันจุดประกาย
เพราะฉันรู้สึกดีที่สุด
รู้เอาไว้ มันดีที่สุด
รู้ใช่ไหม คืนนี้ฉันแสน...
สุขใจ
"ฤดูใบไม้ร่วง"
"โบลเดอร์ซิตี้ วันนี้ต้องลาจาก"
นี่ฉันเองนะ
ไม่รู้ตอนนี้คุณอยู่ไหน บอสตันมั้ง
หรือดัลลัสก็ไม่รู้
คุณไม่ติดต่อมาพักใหญ่แล้ว
ฉันคิดถึงคุณนะ
แค่นี้แหละ บ๊ายบาย
ผมนึกว่า...
เซอร์ไพรส์
พรุ่งนี้ต้องไปแต่เช้า แต่ยังไงก็ต้องมาหาคุณ
ดีใจจังที่ได้กลับมา
ดีใจจังที่คุณกลับมา
เตรียมละครถึงไหนแล้ว
- ฉันเครียดๆ น่ะ - ทำไมเหรอ
ก็ถ้ามีคนแห่กันมาดูล่ะ
ช่างหัวสิ
คุณกังวลกับความคิดคนอื่นเหรอ
ฉันกังวลที่ต้องขึ้นเวทีไปแสดงต่อหน้าผู้คน คุณก็รู้ว่าเป็นยังไง
- คุณทำได้เยี่ยมแน่ - คุณไม่เข้าใจ ฉันกลัวแทบตาย
คนที่ได้ดูน่ะโชคดี
ผมแทบรอไม่ไหว
ฉันรอได้
คุณเดินทางพรุ่งนี้เช้าเหรอ
6 โมง 45
เมือง "บอยซี"
- บอยฮี - บอยเด็น
แด่บอยซี
ไปด้วยกันสิ
- ไปบอยซี - ครั้งหนึ่งในชีวิตไง
ที่จริงมันก็ น่าสนุกนะ อยากไปจัง
จบทัวร์แล้วคุณจะทำอะไรต่อ
- ทำไมไม่ไปล่ะ - บอยซีน่ะเหรอ
- ใช่ - ฉันต้องซ้อมละคร
ก็น่าจะซ้อมได้ทุกที่
ทุกที่ที่คุณไป
ก็นั่นแหละ
ข้าวของอยู่ที่นี่หมด เหลือแค่สองอาทิตย์ ฉันคง...
- โอเค - ยังไปไม่ได้หรอก
แต่ก็อยากไปนะ
งั้นตอนอยู่ด้วยกัน ก็ต้องอยู่ด้วยกันให้คุ้ม
คุณต้องทำไปถึงเมื่อไหร่
หมายถึงอะไรเหรอ
เมื่อไหร่จะเลิกทัวร์คอนเสิร์ต
พอจบทัวร์ก็ทำเพลงชุดใหม่ แล้วไปทัวร์อีก
เราไปทัวร์เพื่อให้ได้ทำเพลงชุดใหม่ แล้วก็เอาเพลงใหม่ไปทัวร์
งั้นก็อีกยาวไกลเลยสิ
อะไรอีกยาวไกล
อีกยาวไกล... อยู่กับวงนี้ไปอีกนาน
ทัวร์อีกนาน
คุณหวังไว้ยังไงเหรอ
ฉันไม่ได้นึกเลย ว่าวงคุณ...
คุณไม่นึกว่าวงผมจะดัง
ไม่ใช่แบบนั้น แต่ฉันไม่นึกว่า
คุณจะต้องไปทัวร์... เป็นเดือนๆ หรือปีๆ ล่ะ
ประมาณนั้นแหละ เท่าที่คิดไว้คร่าวๆ
ต้องไปทัวร์อย่างน้อย 2 ปี เฉพาะกับอัลบั้มนี้
คุณชอบเพลงที่เล่นเหรอ
ผมก็... ไม่รู้สิ มันสำคัญด้วยเหรอ
สำคัญสิ ไหนๆ คุณจะทิ้งความฝัน
อย่างน้อยก็ควรจะชอบเพลง ที่ต้องตระเวนเล่นไปอีกหลายปี
- คุณชอบเพลงที่ผมเล่นรึเปล่า - ชอบสิ
ฉันชอบ แต่ฉันคิดว่าคุณคงไม่ชอบ
- ผมก็... - คุณชอบพูดว่าคีธห่วยแตก
แต่คุณยังจะไปทัวร์กับเขาเป็นปีๆ
- คุณมีความสุขเหรอ - คุณจะพูดแบบนี้ทำไม
- ก็ฉัน... - คุณเป็นคนอยากให้ผมทำ
- แต่มาพูดเหมือนไม่อยากให้ทำ - ฉันเนี่ยนะ อยากให้คุณทำ
- คุณอยากให้ผมทำงานนี้ - มาอยู่วงนี้น่ะเหรอ
อยู่วงไหนสักวง จะได้มีงานที่มั่นคง แล้วก็...
รู้ไหม
แน่ละ ฉันอยากให้คุณมีงานมั่นคง
จะได้รับผิดชอบตัวเองและเปิดร้านได้
ก็ทำอยู่นี่ไง ทำไมไม่ฉลองกันล่ะ
ทำไมไม่เปิดร้านซะที
คุณบอกเองว่าไม่มีใครมาหรอก
- ไนท์คลับชื่อ "ชิคเกนออนอะสติค" น่ะ - ก็เปลี่ยนชื่อสิ
ไม่มีใครชอบเพลงแจ๊ส คุณยังไม่ชอบเลย
- ฉันชอบแจ๊สแล้ว เพราะคุณไง - ผมนึกว่าคุณอยากให้ทำงานนี้
หรือจะให้ผมกลับไปเล่น "จิงเกิลเบลส์"
- เปล่า แต่ตอนนี้คงมีเงินพอเปิดร้าน - เก็บเงินเปิดร้านที่ไม่มีใครเข้า
คนต้องเข้าร้านแน่ เพราะคุณทำด้วยใจรัก
ใครๆ ก็ชอบสิ่งที่ทำด้วยใจรัก
- คุณทำให้คนนึกถึงสิ่งที่หลงลืมไป - ที่ผมเคยเจอมันไม่ใช่
ช่างมันเถอะ เราต้องโตๆ กันซะที
ตอนนี้ผมมีงานที่มั่นคงให้ทำ
ถ้าคุณไม่พอใจขนาดนี้ ก็ควรพูดก่อนผมจะเซ็นสัญญาบ้าบอนั่น
ฉันจะบอกว่าคุณเคยมุ่งตามความฝัน...
ก็นี่ไงล่ะ ความฝัน
- คุณไม่ได้ฝันไว้แบบนี้ - ผู้ชายอย่างผมทำงานทั้งชีวิต...
เพราะอยากประสบความสำเร็จ อยากให้ใครๆ ชื่นชอบ
ตอนนี้ผมได้ทำในสิ่งที่... โดนใจคนแล้ว
- คุณอยากให้คนชอบตั้งแต่เมื่อไหร่ - ...ถึงไม่โดนใจผมก็ช่าง
- ทำไมอยากให้คนชอบนักหนา - คุณเป็นนักแสดงนะ ยังจะมาถาม
คุณคงชอบผมสมัยยังกระจอก เพราะช่วยให้รู้สึกว่าตัวเองดีแล้ว
- พูดเล่นใช่ไหม - เปล่า
ไม่รู้สิ...
"แสดงคืนนี้ โบลเดอร์ซิตี้ วันนี้ต้องลาจาก"
โอเค แล้วเจอกันพรุ่งนี้
เซบาสเตียน คืนนี้มาได้ใช่ไหม
- มาทำอะไร - ทุ่มนึง ถ่ายนิตยสาร
โมโจไง มาได้ไหม
- นึกว่าพฤหัสหน้า - คืนนี้นี่แหละ
มาได้ใช่ไหม
- เอากล้องอีกตัวมาซิ - เปลี่ยนทำไมเหรอ
มันใช้ไม่ได้น่ะสิ ถึงต้องเปลี่ยน
มือทรัมเป็ต... สวยมาก
สวยมาก แจ่มเลย
มือคีย์บอร์ด มองกล้องซิ
อย่างงั้น สวยมาก
ปิดเพลงก่อน
สวยมาก สวยจริงๆ
ทีนี้ลองแบบ... กัดปากน่ะ
เหมือนขบคิดอะไรอยู่ เรื่องเพลงที่เล่นก็ได้
- ให้กัดอะไรนะ - ปากไง กัดแบบนี้
เยี่ยมมาก แจ่มเลย
ทีนี้ขยับแว่น ให้มันคาตรงจมูก
เอาลงอีกหน่อย
ก้มหน้าไว้ แต่มองมาทางนี้ ทำหน้าบึ้ง
แจ่มมาก เยี่ยมเลย
เปิดเสียงคีย์บอร์ดซิ
เลิกกัดปากได้แล้ว
เล่นอะไรหน่อยสิ
เล่นอะไรก็ได้ เป็นนักเปียโนไม่ใช่เหรอ
แจ่มเลย สวยมาก
อย่าเพิ่งหยุด เล่นไปเรื่อยๆ กำลังแจ๋วเลย
...จะบ้าตาย
- แสดงก็ไม่ได้เรื่อง - หน้าต่างนั่นอีก
หน้าต่างบ้าอะไรวะ
อีหนูเอ๋ย อย่ามาเอาดีทางนี้เลย
เอาเถอะ
ละครหญิงเดี่ยวก็ห่วยทั้งนั้น
มีอา
มีอา ผมขอโทษจริงๆ
บอกมาก่อน ว่าเป็นยังไงบ้าง
- อย่าเกะกะ - ผมขอโทษ
- ขอโทษ ผมมันแย่มาก - ขอโทษ
- ขอโทษเหรอ - ขอผมแก้ตัวใหม่
ให้โอกาสผมแก้ตัวใหม่นะ
- ผมเข้าใจ... - จบกันที
- จบอะไร - จบกันที
อะไร
ทุกอย่างเลย
ฉันอับอายมาพอแล้ว พอกันที
- ไม่มีใครมาดูเลย - แล้วไงล่ะ
ฉันไม่มีเงินจ่ายค่าโรงละครด้วยซ้ำ
- ฉันจะกลับบ้านไปสักพัก - พรุ่งนี้ผมไปหา
ไม่ ฉันจะกลับบ้าน
- ที่นี่ไง บ้าน - ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
- ครับ - ขอพูดกับ มีอา โดแลน ค่ะ
โทรผิดแล้ว
- เธอไม่รับสาย มีคนบอกให้ลองโทรเบอร์นี้ - เธอไม่อยู่แล้ว
- ถ้าคุณได้คุยกับเธอ... - ไม่หรอก
ฉันชื่อเจน จากทีมคัดเลือกนักแสดง ของ เอมี แบรนต์
คัดเลือกนักแสดง
มันใครกันน่ะ
หยุดซะที
- คุณมาทำไม - ก็ผมมีข่าวดี
ว่า
เอมี แบรนต์ คนคัดเลือกนักแสดง
เธอไปดูคุณแสดง แล้วชอบมาก
เธอปลื้มมาก
เลยอยากให้พรุ่งนี้คุณไปทดสอบบท หนังฟอร์มใหญ่ที่เธอดูแลอยู่
ฉันไม่ไป
ฉันไม่ไปหรอก เพราะคราวนี้ฉันคง...
ยังไงนะ
ฉันรับไม่ไหวแน่
- เฮ้ - อะไร
- นี่... หยุดนะ - ไม่
- เบาๆ สิ ชาวบ้านเขา... - งั้นก็พูดให้มันรู้เรื่องหน่อย
- เดี๋ยวตำรวจมา - ทำไมถึงไม่ไป
ก็ฉันทดสอบบทมานับครั้งไม่ถ้วน
แล้วก็เหมือนเดิมซ้ำๆ
ฉันโดนขัดจังหวะเพราะมีคนจะกินแซนด์วิช
หรือฉันร้องไห้แล้วพวกเขาดันหัวเราะ
หรือมีคนนั่งรอทดสอบบทอยู่เพียบ
ทุกคนเหมือนฉัน แต่สวยกว่า เก่งกว่าฉัน
และฉันอาจจะแสดงไม่ดีพอ
- คุณดีพอ - ไม่
- ฉันอาจไม่ดีพอ จริงๆ นะ - คุณดีพอ จริงๆ
ฉันอาจเป็นอีกคนที่ใฝ่ฝันอยากจะแสดง
แต่ได้แค่ฝันลมๆ แล้งๆ น่ะ
คุณบอกเองว่าเลิกฝันแบบเดิมๆ แล้วคุณโตขึ้น
ฉันอาจเป็นได้แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง
ฉันอาจกลับไปเรียน ไปทำอย่างอื่นที่เหมาะกับฉัน
ฉันทิ้งเรียน มาทำแบบนี้
นี่ก็ 6 ปีแล้ว ฉันไม่อยากทำอีกแล้ว
ทำไมล่ะ
- อะไรเหรอ - ทำไมถึงไม่อยากทำแล้ว
เพราะมันเจ็บปวดเกินไป
เด็กแท้ๆ เลย
- เปล่า ฉันพยายามจะเป็นผู้ใหญ่ - ร้องไห้เหมือนเด็กๆ
- ให้ตายสิ - พรุ่งนี้มีทดสอบบทตอน 5 โมงครึ่ง
ผมจะมารับตอน 8 โมงเช้า
คุณจะออกมาไหม ก็แล้วแต่คุณ
คุณหาฉันเจอได้ยังไง
บ้านตรงข้ามห้องสมุด
"ห้องสมุดเดลปราโด โบลเดอร์ซิตี้ รัฐเนวาดา"
- ฉันไปซื้อกาแฟ - แจ๋วเลย
มีอา
มีอา ฉันคือเอมี เขาชื่อแฟรงก์
- สบายดีไหมครับ - ยินดีที่ได้พบค่ะ
- เราดีใจที่ติดต่อคุณได้ - เช่นกันค่ะ
หนังเรื่องนี้จะถ่ายในปารีส เรายังไม่มีบท
เราจะร่วมกันสร้างตัวละคร โดยอิงจากตัวนักแสดงเอง
ซ้อมบทกัน 3 เดือน ถ่ายอีก 4 เดือน
เข้าใจแล้ว
ลองเล่าเรื่องให้เราฟังหน่อยได้ไหม
เรื่อง...
- เรื่องอะไรก็ได้ - อะไรก็ได้
คุณเป็นนักเล่าเรื่องอยู่แล้วนี่
พร้อมแล้วเริ่มเลย
น้าสาวของฉันเคยไปอยู่ปารีส
เธอกลับมาทีไรก็จะเล่า...
เรื่องชีวิตในต่างแดน
เธอยังเล่าว่า
ครั้งหนึ่งเธอเคยโดดลงไปในแม่น้ำ
ด้วยเท้าเปล่า
ยิ้มละไม
กระโดดไป ไม่รอช้า
ร่วงหล่นลงในสายน้ำแซน
เธอหนาวเกินจะทนไหว
ป่วยเป็นเดือนกว่าจะหาย
ยังบอกจะไปทำเช่นนั้นอีกครา
แด่ทุกดวงจิตคิดใฝั่ฝน
แม้ดูโง่เขลาเช่นนั้น
แด่ทุกดวงใจรวดร้าว
แด่ความพลั้งพลาดทุกคราว
เธอเตือนใจให้ใฝ่หา
ฟ้ากว้างใหญ่ น่าค้นไขว่คว้า
ทอแสงตรึงตราก่อนลาลับไป
ทุกเช้าค่ำ เธอร่ำสุรา
ร่วงโรยลงสิ้นชีวา
แต่ไฟฝันส่องนำทางฉันไม่คลาย
แด่ทุกดวงจิตคิดใฝ่ฝัน
แม้ดูโง่เขลาเช่นนั้น
แด่ทุกดวงใจรวดร้าว
แด่ความพลั้งพลาดทุกคราว
เธอบอกไว้
ความบ้าบิ่นจะพาเราไป...
สู่สีสันร้อยพันอันแปลกใหม่
แสนกว้างไกลในทุกหนแห่ง
โลกจึงต้องมีเราพราวแสง
ลุกขึ้นเถิดเหล่าผู้ดื้อรั้น
โหมแรงให้สะเทือนลั่น
วาดสีสัน ถ้อยประพันธ์ การแสดง
ฉันร้องแด่คนโง่เขลาเฝ้าฝัน
แม้ดูฟั่นเฟือนเช่นนั้น
แด่ทุกดวงใจแหลกร้าว
แด่ความพลั้งพลาด ทุกคราว
ฉัน... มีเรื่องนั้นบันดาลใจ
เธอ หิมะ และสายน้ำแซน
เธอเล่าเคล้ารอยยิ้มหวาน
เธอบอกจะทำเช่นนั้น
อีกครา
จะรู้ผลเมื่อไหร่
เห็นบอกว่าอีกสองสามวัน
แต่ฉันไม่คาดหวังอะไรหรอกนะ
คุณได้แน่
- ไม่แน่หรอก เดี๋ยวคุณจะผิดหวัง - คุณได้แน่ ผมมั่นใจ
ผมดูออก เรื่องพวกนี้น่ะ
เราถึงไหนแล้ว
- สวนกริฟฟิธไง - เรื่องของเรา ถึงไหนแล้ว
ไม่รู้สิ
ทำยังไงกันดี
คงทำอะไรไม่ได้
เพราะเดี๋ยวพอคุณได้งานนี้...
- ถ้าฉันได้งานนี้ - พอคุณได้งานนี้
คุณต้องทุ่มทุกอย่างในชีวิต
ทุกอย่างเลย นี่คือสิ่งที่คุณฝันไว้
แล้วคุณจะทำยังไงต่อ
ผมก็ต้องทำตามแผนของผม อยู่ที่นี่แล้วทำงานของผมไป
คุณไปอยู่ปารีส มีแจ๊สดีๆ ให้ฟัง
คุณชอบแจ๊สแล้วนี่
ใช่ไหม
ใช่
ระหว่างเราก็คงต้องรอดูกันไป
ฉันจะยังรักคุณเสมอ
ผมก็จะยังรักคุณเสมอ
ดูวิวสิ
- งั้นๆ เนอะ - ดูไม่ได้เลย
ฉันไม่เคยมาตอนกลางวันเลย
"ฤดูหนาว"
"ห้าปีต่อมา"
กาแฟเย็นสองแก้วค่ะ
- ได้เลยค่ะ - ไม่คิดเงินครับ
ไม่เป็นไรค่ะ รับไว้เถอะ
เสียงเป๊ะ แฮร์ริสตั้งได้เนี้ยบมาก
- ก็เขาทำตั้งนาน - ต้องนานอยู่แล้ว เซ็นเลย
ยอดขายไม่เลวนะ เซบ
ไม่เลวก็เยี่ยมแล้ว
- เจอกันคืนนี้ - เจอกัน
- วันนี้คุณเป็นไงบ้าง - ก็ดีจ้ะ
- ยัยหนูล่ะ - เพลินเลย ไปดูสิ
ว่าไงจ๊ะ
ถึงบ้านแล้วเหรอเนี่ย
- วาดรูปอยู่เหรอ - ค่ะ
แม่ช่วยนะ ลูกก็รู้ว่าแม่ชอบวาดรูป
เชลซี เราไปก่อนนะ อยู่ได้ใช่ไหม
- สบายมาก - ขาดอะไรไหม
ไปแล้วนะจ๊ะ
- บ๊ายบายคุณแม่สิ - ฝันดีนะ
- บ๊ายบายค่ะแม่ - อยู่กับเชลซีนะ
- ขอให้สนุกนะ มีอา - ไปละ ขอบคุณมาก
ราตรีสวัสดิ์ ดีใจที่เจอนะ
ตายๆ
ถ้าไปไม่ทัน จะบอกนาตาลียังไงดี
- ก็ไว้กลับไปดูที่นิวยอร์ก - โอเค
- ฉันไม่คิดถึงถนนที่นี่เลย - ติดแหง็ก
ออกไปกินมื้อค่ำแถวนี้ดีกว่าไหม
- เอาสิ ก็ได้ - เนอะ
ลองเข้าไปดูไหม
"ร้านเซบส์"
เข้าท่าดีนะ
สุดยอดไปเลย
คาล เบนเนตต์ เป่าแซ็ก
ฮาเวียร์ กอนซาเลซ เป่าทรัมเป็ต
เนดรา วีลเลอร์ คนงามเล่นเบส
เพชรน้ำหนึ่ง คลิฟตัน "ฟูฟู" เอ็ดดี้ ตีกลอง
และมือเปียโนที่ชักจะเก่งเกิน จนอาจยึดร้านนี้ได้ถ้าผมไม่ระวัง
ไครี ไทเลอร์ ครับ
ขอต้อนรับสู่ร้านเซบส์
ฉันฟังที่คุณเล่น แล้ว...
"ทางเข้าหลังเวที"
"มหาสมุทรแปซิฟิก"
"ยุโรป"
"คลับแจ๊ส แกโว เดอลาอูเช็ต"
อยู่ฟังต่อไหม
กลับกันเถอะค่ะ
หนึ่ง สอง... หนึ่ง สอง สาม สี่
Ocr by Salsa Santana May 9, 2017